คุณมี 0 เหรียญ VIP

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

มนุสสาน์

Report
Month View : 121
Over All : 965
Favorites : 0

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

มนุสสาน์

Report
Month View : 121
Over All : 965
Favorites : 0

หนี้ทวงรัก

รู้จักน้องชายของเขา 100%

นิยาย-เรื่องยาว : นิยายรักดราม่า

ในตอนเช้าหญิงสาวตื่นแต่เช้า เมื่อแต่งตัวเสร็จจัดการทำธุระเสร็จ หล่อนก็ตรงมายังที่บ้านของเขาเหมือนทุกวัน หญิงสาวบอกตัวเองว่า หล่อนต้องทำตัวให้ชินกับการมาเจอเจ้าหนี้ทุกครั้ง! ... เมื่อหล่อนมาถึง เห็นเขากอดอกยืนมองหล่อนอยู่ก่อนแล้ว ภัคธีมาเห็นเขาในระยะไกล เมื่อเข้ามาใกล้ หล่อนทักเขาตามมารยาท

 

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

“อรุณสวัสดิ์ครับ”

 

ชาคีลทักทายตอบ วันนี้เขาไม่มีใบหน้าที่บูดบึ้ง เหมือนวันแรกที่หล่อนเจอเขา เขาทักทายหล่อนด้วยน้ำเสียงปกติ หรือว่า นี่คืออีกบุคลิกหนึ่งของเขา หญิงสาวเผลอสบตาคมของเขาเข้า จากนั้นหล่อนคิดว่า คงไม่มีอะไรแล้วนอกจากที่จะไปที่ทำงานของหล่อน

“ถ้าอย่างงั้นดิฉันขอตัวนะคะ”

“เดี๋ยว!”

 

เขาหยุดหล่อนไว้ ร่างบางชะงักลง ชายหนุ่มเดินมาใกล้ เขาพิศมองดวงหน้างามของหล่อน ที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางไม่หนามากนัก หล่อนแต่งหน้า เพราะข้อบังคับของบริษัทมากกว่า... เขาไม่พูดอะไร นอกจากถอยห่าง ระวังตัวเล็กน้อยเช่นเคย

 

“ผมแค่จะบอกว่า หวังว่าภูษิต กับ คุณคงจะไม่สนิทกัน นะครับ”

“ฉันยังไม่รู้จักเขาเป็นการส่วนตัว”

“คุณมาที่นี่ทุกวัน ไม่วันใดก็วันหนึ่งภูษิตอาจเห็นคุณ ผมต้องป้องกันไว้ก่อน”

เขาดักคอไว้ก่อน อะไรบางอย่างทำให้เขาไม่ไว้ใจ... เขาไม่ไว้ใจภาวินี รวมถึงหล่อนซึ่งเป็นพี่สาว ผู้หญิงหน้าตาดี และ ไม่ไว้ใจภูษิตกลัวจะเผลอชอบเจ้าหล่อนตรงหน้า เขาไม่อยากให้น้องชายถูกหลอกซ้ำสอง!“ค่ะ”หล่อนตอบสั้นๆ แม้รู้สึกไม่ชอบใจกิริยาท่าทาง และ การตั้งแง่ของเขา

 

ทว่าหล่อนไม่ได้แสดงอาการไม่พอใจอะไรมากนัก เขาพูดจบก็เดินเข้าไปข้างในบ้าน...หล่อนเผลอมองตามแผ่นหลังกว้าง ที่เดินเข้าไปในบ้านด้วยความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก...ภัคธีมายังไม่ทันได้หันหลังเดินกลับ หล่อนก็เห็นชายร่างสูงโปร่ง เดินออกมาจากบ้าน วันนี้ชายหนุ่มกะว่าจะออกไปดื่มกับเพื่อน แก้เบื่อ แก้เซ็ง และ ระบายความอัดอั้นตันใจ เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะลืมผู้หญิงหลอกลวงอย่างภาวินี!

 

ภัคธีมาชั่งใจอยู่นาน...กะว่าจะไม่ทักผู้ชายตรงหน้า หญิงสาวมองเขาแว็บเดียว เขาเหมือนผู้ชายในรูปที่ ภาวินีเคยให้หล่อนดู ภูษิต นั่นเอง เมื่อกี้ชาคีลผู้เป็นพี่ชาย เพิ่งห้ามหล่อน ไม่ให้ทำความรู้จักกับเขา หรือ ทำความสนิทกับเขา... ทว่า เมื่อเห็นสภาพของเขาแล้วหล่อนอดที่จะสงสารไม่ได้ ภูษิต มีสภาพซึมเศร้า ดวงตาไม่สดใส คอตก เหมือนคนอกหัก...ภาวินี เธอรู้ไหมเธอช่างใจร้ายเหลือเกิน ทำให้คนๆหนึ่งตกอยู่ในสภาพแบบนี้…

“คุณ ภูษิตคะ สวัสดีค่ะ ดิฉัน ชื่อพลอย เป็นพี่สาวของภาวินี”

ชายหนุ่มมองหล่อน อย่างไม่เป็นมิตรสักเท่าไหร่ ทั้งเจ็บและแค้น ที่น้องสาวของหล่อนทำไว้ พลอยไม่ชอบภัคธีมาไปด้วย

“คุณเป็นพี่สาวของ ผู้หญิงหิวเงินอย่างภาวินีน่ะเหรอ คุณมาที่นี่ทำไม มาเยาะเย้ยผมใช่ไหม หรือ มาขอเงิน เกิดเป็นโรคหิวเงินขึ้นมาอีกคน” เขาพูดออกมาด้วยความเจ็บปวดแววตาดูหมิ่นหญิงสาว

“ฉันต้องขอโทษแทน ภา ด้วยค่ะ”

“คุณจะขอโทษทำไม คุณควรจะดีใจที่มีน้องชั่วๆ หนำซ้ำ คุณยังปกป้องเธอ ไม่ยอมให้แจ้งความ” เขายิ้มหยัน ภัคธีมา เงียบรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เขามองหล่อน

“ฉันเสียใจด้วยนะคะ กับเรื่องที่เกิดขึ้น”

“ตอนนี้ภาอยู่ที่ไหน ผมอยากรู้” หญิงสาวส่ายหน้า ภาวินีปิดโทรศัพท์ หล่อนก็ติดต่อไม่ได้ ไม่ใช่ว่าหล่อนไม่ตามหาน้องสาว หล่อนตามหา... ส่งข้อความไปทุกช่องทางทางออนไลน์ แต่ ภาวินีเงียบกริบ...หลังจากคุยกันครั้งสุดท้าย วันที่ภาวินีขอให้หล่อนใช้หนี้สองล้านบาทแทน น้องสาวต่างสายเลือดก็ไม่ติดต่อหาใครเลย หายเงียบไร้วี่แวว...

“ฉันไม่ทราบค่ะ ภา หนีไปแล้ว ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ อยู่ที่ไหน ฉันเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันสัญญาว่าจะตามหาภาวินีกลับมาโดยเร็วค่ะ ส่วนเรื่องสินสอดฉันตกลงกับพี่ชายคุณแล้ว” ภูษิตเสียใจจน ไม่อยากฟังหล่อน เขาอยากจะเชื่อว่า ผู้หญิงตรงหน้าไม่มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับ เรื่องเงินจำนวนนั้น

 

‘เงินอยู่ที่ พี่พลอย’

‘พี่สาวคงใช้เงินหมดแล้วมั้ง…’ คำพูดของแม่และพี่ชาย เขาชั่งใจอยู่นาน ภัคธีมาต้องรู้เห็นไม่งั้น จะขอไม่ให้แจ้งความทำไม?

“ผมไม่น่าหลงไปชอบน้องสาวของคุณ เธอเข้ามาเพื่อหลอกผม และ ผมก็จะไม่เชื่อคุณด้วย”

 

ภูษิตจ้องหล่อนเขม็งราวกับจะถ่ายทอดความเกลียดชัง และ ผิดหวังมาให้หล่อน ภัคธีมาเดินมาใกล้เขา หล่อนอยากจะขอโทษแทนในสิ่งที่ภาวินีทำซึ่งมันไม่ถูกต้องนัก หล่อนรู้ดีเมื่อหล่อนเดินมาใกล้ ภูษิตกลับถอยห่าง

“คุณภูษิตคะ ฉันไม่ได้เอาเงินของคุณไป ฉันยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง ฉันมาเพื่อบอกคุณว่าฉันจะพยายามหาเงินมาให้คุณ ฉันสัญญากับพี่ชายคุณแล้ว”

“ ผมจะพยายามเชื่อว่า เรื่องนี้คุณไม่เกี่ยว! คุณมีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่ไหม” เขาแค่นยิ้มประชดหล่อนมากกว่า

 

ภูษิตเดินหันหลังโดยไม่ได้สนใจใยดีหล่อน หญิงสาวรู้สึกถึงความไม่พอใจ ความผิดหวัง และ เสียใจ แฝงอยู่ในแววตาของเขา เขาไม่ชอบทั้งหล่อน และ ภาวินี!…ก่อนที่ภูษิตจะเดินไปไกลจากหน้าปากซอย นวลแม่บ้านเดินออกมา

“คุณษิตคะ ลืมกุญแจรถ หรือปล่าว นี่ค่ะ นวลเอามาให้แล้ว”เขาโบก มือ

“เอาไปเก็บไว้เถอะ วันนี้ผมไปหาเพื่อนใกล้ๆนี้เอง” ภูษิตปฏิเสธ เพราะกะจะแวะหาเพื่อนแถวคอนโดเดินไปก็ถึง หนำซ้ำปากทาง เข้าคอนโดรถก็ติดจนขยับไม่ได้ ขืนขับรถไปรอเป็นชั่วโมงแน่ ...เขาจึงตัดสินเดินดีกว่า ครั้น เดินเข้าจริงๆแดดก็ร้อน พอดีมีมอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดี เขาจึงเลือกที่นั่งมอเตอร์ไซค์ไป...อะไรบางอย่างหล่นลงจากรถมอเตอร์ไซค์ที่พาเขาแล่นไปไกล...ภัคธีมาเดินตามหลัง หล่อนสะดุดกับกระเป๋าสตางค์ที่หล่นลง เมื่อมองไปข้างหน้า ภูษิตที่นั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์หายลับไปแล้ว

 

หญิงสาวจึงเก็บกระเป๋าสตางค์ของผู้ชายขึ้นมา หล่อนเปิดดูเห็นจำนวนธนบัตรหลายใบ...อยู่ในกระเป๋า ภัคธีมาเดินกลับมากดกริ่งประตูหน้าบ้านไม่ใครมาเปิด หล่อนจึงต้องเก็บกระเป๋าสตางค์ของภูษิต ใส่ในกระเป๋าสะพายของตัวเอง เผื่อมีโอกาสได้เจอหล่อนจะคืนเขาเอง

หลังเลิกงานเสร็จ หล่อนตั้งใจจะกลับบ้านแต่นึกขึ้นได้ว่ากระเป๋าสตางค์ ของภูษิตที่ทำตกหล่นไว้ยังอยู่ที่หล่อน หญิงสาวจึงแวะลงที่หน้าบ้านของเขา หญิงสาวเดินมากดกริ่ง ตรงประตูหน้าบ้าน ไม่ถึงห้านาที หล่อนก็เห็นร่างสูงของภูษิตเดินออกมา ภูษิต มีส่วนสูงไล่เลี่ย เกือบเท่าพี่ชาย แต่เขารูปร่างบางกว่า เขาเดินมาหยุดหน้าประตูรั้วด้านในบ้านยังไม่เปิดประตูให้หล่อน... แววตาของภูษิตมองด้วยความสงสัยที่เห็นหน้าหล่อนอีกครั้ง ภัคธีมาก้มลงมองกระเป๋าตัวเองควานหากระเป๋าสตางค์ของเขา แล้วยื่นให้เขา

“ของคุณใช่ไหมคะ” เขายื่นมามือมารับเปิดตรวจดูจำนวนเงินยังอยู่ครบ บัตรเครดิต และ อีกสารพัดบัตรที่สำคัญๆยังอยู่ครบ ภูษิตเงยหน้าขึ้นมามองหล่อน เขายิ้มบางๆ “ใช่ของผมเอง สงสัยคงทำหล่น ตอนนั่งมอเตอร์ไซค์”

เขาพูดขึ้นเสียงอ่อน ก่อนกล่าวคำว่าขอบคุณ หญิงสาวยิ้มรับเขาอย่างน้อย เขาก็แสดงความเป็นมิตรกับหล่อนมากกว่าเมื่อเช้า “ผมแปลกใจว่า ตอนเช้า คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ”

 

เขาถามขึ้นอย่างสงสัย เพราะเมื่อวานตื่นมาตอนเช้า เห็นหล่อนมาหยุดตรงรั้วหน้าบ้าน จากนั้นก็เห็นพี่ชายเข้ามาในบ้าน แต่เขาก็ไม่ติดใจอะไรมาก เมื่อเช้าเจอหล่อนอีกจึงอดสงสัยไม่ได้…ภัคธีมาอ้ำอึ้งไปสักพัก หรือว่าพี่ชายของเขาไม่ได้บอกเขา? เรื่องที่หล่อนต้องมาที่นี่ทุกเช้า ครั้นจะปิดบังเขาจะปิดกันได้นานแค่ไหนเชียว

“ฉันมีข้อตกลงบางอย่างที่รับปากไว้กับพี่ชายของคุณค่ะ”

“เรื่องค่าสินสอดน่ะเหรอครับ”

“ค่ะ”

“คุณตกลงอะไรกับพี่คีลครับ ผมอยากรู้”

“ไว้คุณถามพี่ชายของคุณดีกว่าค่ะ”หล่อนตัดบท เพราะไม่อยากให้เรื่องยาวอีก ขืนพูดไปสะกิดใจให้เขาโกรธขึ้นมาอีกครั้ง หนำซ้ำหล่อนยังจำคำพูดของชาคีลได้

‘ผมแค่จะบอกว่า หวังว่าภูษิตกับคุณคงจะไม่สนิทกันนะครับ’

 

ภัคธี เดินถอยออกห่าง หล่อนไม่ควรสนิทกับน้องชายของเขา...หล่อนแค่ต้องการให้เขาเข้าใจว่าหล่อนไม่ได้เอาเงินสองล้านบาทไปใช้ หรือ เอาไปรักษาย่า เงินนั้นมันหายไปพร้อมกับภาวินี ...แค่ต้องการยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง...แต่ก็สุดแท้แต่เขาจะเชื่อหรือไม่

“ขอตัวก่อนนะคะ”

หญิงสาวหันหลังเดินกลับ ขณะที่ภูษิตยังมองตามร่างบางของหล่อน ฟ้าเริ่มสลัว เมฆตั้งเคล้า ดูท่าแล้วฝนคงตกมาในไม่ช้า และแล้ว ไม่กี่นาทีต่อมา ฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสาย เขารีบเปิดประตูรั้วออก วิ่งพรวดมาหาหล่อน จูงข้อมือหล่อนเดินเข้ามาให้เข้ามาหลบฝนหน้าบ้านของเขา

“ดูท่าฝนจะตกหนัก หลบฝนก่อนนะ คุณไม่มีร่มไม่ใช่เหรอครับ”

เขาลองเดา หญิงสาวพยักหน้า จากนั้นจู่ๆฝนก็ตกแรงขึ้นเรื่อยๆหากเดินออกไปหล่อนต้องเปียกโชกแน่ แต่จะให้ยืนหน้าบ้านของเขาแบบนี้คงไม่ดีแน่ เพราะทั้งแม่ และ พี่ชายของเขาก็คงไม่ชอบใจ เมื่อ พี่สาวของภาวินี อย่างหล่อนเข้ามาในบ้านของเขา หญิงสาวได้แต่ภาวนาของให้ฝนซาลงเร็วๆ

“คุณไม่โกรธ ฉันแล้วเหรอคะ”

“เรื่องที่คุณขอไม่ให้แจ้งความ ตามหาภาวินีน่ะเหรอครับ”หล่อนพยักหน้า โกรธแล้วทำไงได้

อาจเป็นเพราะหล่อนเก็บกระเป๋าสตางค์คืนเขา... ทั้งจำนวนเงินยังอยู่ครบ ส่วนเรื่องสินสอดน่ะเหรอ พี่ชายจะเป็นคนจัดการเอง หนำซ้ำชาคีลก็ไม่เอาเงินคืน อีกอย่าง หล่อนสัญญาจะใช้เงินคืนพี่ชายเอง

 

มันไม่ใช่เงินของเขา เมื่อเช้าเขาหงุดหงิด เดือดเนื้อร้อนใจมาก... แต่ตอนนี้เมื่อมองตาผู้หญิงตรงหน้า เขากลับสัมผัสได้ว่า หล่อนไม่มีนิสัยเป็นนักต้มตุ๋นเหมือนภาวินี...

‘คุณภูษิตคะ ฉันไม่ได้เอาเงินของคุณไป ฉันยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง ฉันมาเพื่อบอกคุณว่าฉันจะพยายามหาเงินมาให้คุณ ฉันสัญญากับพี่ชายคุณแล้ว’เขาจำคำพูดของหล่อนได้ดี

“ผมไม่ได้โกรธคุณ เงินที่ผมเอาให้ภาวินีเป็นเงินของพี่คีล พี่ชายผมเอง” “ค่ะ...ฉันเข้าใจ”

ชาคีลถึงต้องทำทุกวิถีทาง เพื่อไม่ให้หล่อนหนีไปได้ หญิงสาว มองออกไปด้านนอกตอนนี้

ฝนเริ่มซาลง…

“ฝนซาลงแล้ว ฉันขอกลับนะคะ”

“เดี๋ยวผมไปเอาร่มมาให้คุณดีกว่า เพราะกว่าจะหยุดตก ก็คงอีกนาน”

แม้สายฝนจะเบาบางลงไปบ้าง แต่ก็โปรยละอองลงมาไม่ขาดสาย ภูษิตเดินเข้าไปด้านในบ้าน หยิบร่มมาให้หล่อน หญิงสาวยื่นมือมารับ

“ฉันสัญญาว่าจะหาค่าสินสอดมาคืนคุณค่ะ”หล่อนย้ำอีกครั้ง และกล่าวขอบคุณแล้วเดินจากไป

 

 

ภายในใจอดรู้สึกดีไม่ได้ อย่างน้อยภูษิตแฟนเก่า ของภาวินีก็ไม่ได้เกลียดหล่อนเหมือนอย่างเมื่อเช้าที่เจอกัน...แต่กระนั้นก็ตาม หล่อนจะไม่ให้ความสนิทสนมกับเขา ขอเพียงแค่ได้ขอโทษแทนสิ่งที่ภาวินีทำไว้กับเขา หล่อนแค่ไม่อยากรู้สึกผิดเท่านั้น!

ภูษิตยืนรอจน ภัคธีมากางร่มเดินพ้นจากเขตบ้านของเขา ดวงตากลมโตดวงหน้ารูปไข่ริมฝีปากหยักสวย อิ่มบางของหล่อนกลับตรึงใจเขา... หากมองไปแล้วพี่สาวของภาวินี หน้าตาสวยคมกว่าภาวินี แววตาใสซื่อ และ ดูจริงใจ หล่อนไม่ใช่พวกมิจฉาชีพตามที่แม่กับพี่ชายพูดไว้ ...หล่อนจากไปแล้ว แต่ดวงหน้างามของภัคธีมายังติดอยู่ในใจของเขา

แชร์นิยายที่คุณรัก


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ
มนุสสาน์
(จำนวนผลงานนิยาย 1 เรื่อง 9 ตอน)

เรื่อง
ประเภทนิยาย
ตอน
จำนวนเข้าชม
อัพเดตล่าสุด
ประเภท :
นิยายรักดราม่า
ตอน :
9
เข้าชม :
34
อัพเดต :
01/01/2564

เพิ่มความคิดเห็น

ชื่อ

ยังไม่มีความคิดเห็น แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรกสิ!

คุณสามารถให้กำลังใจนักเขียนโดย VIP ให้นักเขียนเพิ่ม

มอบ VIP ขั้นต่ำ 1 บาท หรือให้มากกว่าตามความสมัครใจ เพื่อเปิดอ่านตอนก่อนใคร 7 วัน

คำเตือน
  • การมอบสินน้ำใจ (VIP) นี้ไม่ได้หมายถึงการซื้อนิยาย แต่เป็นการมอบกำลังใจเท่านั้น
  • นักเขียนยังคงมีสิทธิ์ในการลงนิยายจนจบเรื่อง หรือไม่จบเรื่องก็ได้
  • เนื่องจากการลงจบเรื่องในบางครั้ง อาจมีผลต่อการพิจารณาต้นฉบับในการจัดพิมพ์ของสำนักพิมพ์ต่างๆ อันเป็นรายได้หลัก รวมทั้งความจำเป็นอื่นๆ
  • และการมอบสินน้ำใจนี้ ไม่สามารถนำไปหักส่วนลดได้ หลังจากนักเขียนกดปิดเรื่อง ขายจบเรื่อง

เหรียญของฉัน : 0

หนี้ทวงรัก

 

ลิ้งค์อีบุ้ค ซ่อนรัก เชลยหัวใจค่ะ ตอนนี้ราคาโปร 89บาท รับรองคุ้มค่าแน่นอน 

รับรองความสนุก ฟินๆ หวานๆ จนหมั่นไส้อีตาพระเอกเลยแหล่ะ ขอขอบคุณที่รักทุกท่านที่ติดตามจ้ะ

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzI5ODYyMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjE0MjQ2NTt9

 

น้องชายของเขากำลังมีความรัก ด้วยความหวังดี เขาจึงสนับสนุนโดยให้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อให้ มาแต่งหญิง กลับกลายเป็นว่า ถูกน้องสาวของหล่อนหลอกลวง

น้องชายของเขา ผิดหวัง เจ็บปวด คลุ้มคลั่ง เพราะคำลวง ของน้องสาวของหล่อน

ชายหนุ่ม ต้องการ ตามหามิจฉาชีพที่ทำกับน้องชาย และ ทวงเงินที่ถูกหลอกไป

 

 

ทว่า น้องสาวของหล่อนกลับ ผลัก ทุกอย่างมาที่หล่อน เหตุที่ หล่อนเป็นเพียงลูกบุญธรรม ต้องรับผิดชอบหนี้แทน น้องสาวต่างสายเลือด

เป็นการ แทนตอบแทน พ่อแม่บุญธรรม

 

 

ภัคธีมา จำต้อง จัดการ เคลียร์หนี้ที่น้องสาวบุญธรรมก่อไว้

เมื่อถึงเวลาที่หล่อนคืนเงิน แต่เขากลับไม่ต้องการ!

ทั้งๆที่เขาเป็นเจ้าหนี้ แสนเค็ม เขี้ยวลากดิน ขนาดนั้น

เขาเล่นตลกกับหล่อนเพื่ออะไรกัน ?

โดย : มนุสสาน์
จำนวน : 33 ตอน


0

เหรียญของฉัน : 0

หนี้ทวงรัก

โดย : มนุสสาน์