คุณมี 0 เหรียญ VIP

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

มนุสสาน์

Report
Month View : 109
Over All : 953
Favorites : 0

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

มนุสสาน์

Report
Month View : 109
Over All : 953
Favorites : 0

หนี้ทวงรัก

เริ่มสนิท

นิยาย-เรื่องยาว : นิยายรักดราม่า

ภาวินีโทรศัพท์หาทรงภพ แต่ก็ไม่เห็นอีกฝ่ายรับสาย หล่อน กำมือแน่นทั้งเสียใจ และ เจ็บใจ เสียใจที่ถูกหลอก หล่อนรู้ตัวว่าโง่รักคนผิด และ ทรยศอย่างทรงภพ แต่แล้วทรงภพกลับหักหลังหล่อน

เมื่อหวนนึกถึงภูษิตผู้ชายที่หล่อนหลอกลวง เพื่อให้ได้เงินมา ...สุดท้าย ทรงภพ กลับหลอกหล่อนราวกับกงเกวียนกำเกวียน คิดถึงทีไร ก็รู้สึก อัปยศอดสู ในการกระทำของตัวเอง ภาวินีเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า เพื่อจะออกจากห้องพักที่หล่อนกับทรงภพ ได้เช่าอาศัยอยู่ด้วยกัน หล่อนตัดสินใจจะออกตามหาทรงภพ ขณะที่กำลังเก็บเสื้อผ้าใส่ในกระเป๋า หล่อนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนเดินมา หยุดตรงหน้าห้อง

“เปิดประตูออกมาเดี๋ยวนี้นะ!”

เสียงขู่ดังมาจากข้างนอก หล่อนกอดกระเป๋าแน่น ทำอะไรแทบไม่ถูก ภายในใจกลัวจนร้อนรน

“ไอ้ทรงภพ ไหนมึงนัดกู มาเอาเงินทำไมมึงไม่เปิดประตู”

ภาวินีใจหายวาบ หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เงิน เงินที่ทรงภพนัดให้คนของบุญส่งมาเอา มันขนเงินไปหมดแล้ว หล่อนจะไม่ยอมเป็นเหยื่อ และ รับกรรมที่มันก่อไว้เด็ดขาด ลูกน้องของเสี่ยบุญส่ง กำลังคุยกันอยู่ข้างนอก เมื่อวานทรงภพโทรนัดเสี่ยบุญส่ง ต้องการจะใช้หนี้คืน และ วันนี้ คนของเสี่ยมา แต่ทรงภพกลับทิ้งหล่อนไว้เผชิญชะตากรรมคนเดียว! ...

“ลูกพี่ มันไม่ออกมา เอาไงดีพังประตูเลยดีไหม” ไอ้ย้งลูกน้องเสี่ยอีกคน ที่มีอายุอ่อนกว่า ถามความเห็น

“ลองเคาะดูก่อน ถ้ามันยังไม่เปิด กูจะพัง” ไอ้ยิ่งตอบ

เสียงเคาะที่ดังมาจากด้านนอกอีกครั้ง ภาวินีหันรีหันขวาง เห็นหน้าต่างบานเกล็ด ตัดสินใจเดินไปทางระเบียง เพื่อหาทางซ่อนตัวที่ไหนสักแห่งก่อน เพราะคิดว่าคนของเสี่ยบุญส่ง ยังไงก็ต้องพังประตูเข้ามาแน่ หล่อนค่อยๆ ลงมือถอดบานเกล็ดกระจกหน้าต่างทีละชิ้น...

“กูว่านะ ไอ้ทรงภพมันไม่มีเงิน ใช้หนี้เสี่ยหรอก”

“หรือว่ามันจะหนีไปหาพี่ชายแฟนมัน”

“มึงหมายถึง ไอ้ นพ น่ะเหรอ”

“ใช่ กูหมายถึงไอ้นพ สายบอกว่า มันหนีไปทำงานก่อสร้าง เสี่ยกำลังส่งคนไปตามมันอยู่ มันไม่อยู่กรุงเทพ มันกบดานที่อื่น”

“งั้นมึงกับกูก็ไปตามมัน เอาหนี้จากมัน แล้วเรามาแบ่งกันคนละครึ่ง”

“ทำอย่างนี้ถ้าเสี่ยจับได้เราก็ถูกสั่งเก็บสิวะ” ไอ้ย้งแย้ง

“ก็อย่าให้เสี่ยมันรู้สิวะ ที่แน่ๆ ไอ้นพมันไปกบดานอยู่ที่ ภูเก็ต” สองคนที่อยู่ด้านนอกกำลังสนทนากันโดยไม่คิดว่าคนข้างในจะได้ยิน

“ลูกพี่ พังประตูเข้าไปเถอะ” เมื่อเออออกันเสร็จสรรพ ลูกน้องของเสี่ย ก็ออกแรงถีบประตูหน้าห้อง เสียงแผ่นไม้อัด ถูกกระแทกโครมครามเป็นระยะๆ ภาวินีค่อยๆ ถอดบานเกล็ดอย่างยากเย็นในใจภาวนา ขอให้ทำเสร็จก่อนที่สองคนที่อยู่ด้านนอกจะพังเข้ามา

ปัง ปัง ปัง! เสียงข้างนอกยังดังต่อเนื่อง สักพักประตูด้านนอกก็เปิดออก ชายสองคนที่เดินวนเวียนอยู่ในห้อง เปิดประตูเสื้อผ้า เดินดูห้องน้ำ ใต้เตียง จนกระทั่งออกมานอกระเบียง แต่ก็ไม่พบร่องรอยของทรงภพตามที่พวกมันคาดไว้

“เอาไงต่อดีลูกพี่”

“ไปตามมันที่ภูเก็ต” ไอ้ยิ่งตอบ

“ลูกพี่มั่นใจเหรอว่าจะเจอมัน”

“กูมั่นใจว่า ไอ้ทรงภพมันต้องไปหาไอ้นพ มันกับไอ้ นพเป็นเพื่อนกัน”

“ตกลงลูกพี่ จะไปทวงเงินจากพวกมัน จริงๆ เหรอ”

“เมื่อมึงเข้าใจแล้ว ก็เงียบไว้ ไอ้ทรงภพมันติดเสี่ยแสนกว่า ไอ้นพมันติดล้านหนึ่ง มึงลองคิดดู ถ้ากูกับมึงได้แล้วเอามาแบ่งกัน เราก็จะมีเงินคนละห้าแสนกว่าเชียวนะ”

อีกคนที่มีอายุน้อยพยักหน้าเห็นด้วย ภาวินีที่แอบซ่อนตัวอยู่ระเบียงของห้องข้างๆ เมื่องัดบานเกล็ดออกแล้ว หล่อนก็ก้าวเท้าพาดไปยังระเบียงของห้องข้างๆ โชคดีที่ระเบียงข้างห้องตากเสื้อผ้าเต็มไปหมดทั้งผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม บดบังร่างของหล่อนไว้ หล่อนจึงตัดสินใจซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง ภายในใจได้แต่ภาวนาขอให้ เจ้าของห้องที่หล่อนซ่อนตัวตรงระเบียงไม่โผล่ออกมาก่อน

เมื่อชายสองคนไปแล้ว...

หล่อนคลำหาเงินในกระเป๋าตัวเอง ยังมีเงินในกระเป๋า หล่อนเอามานับดูมันยังเหลือห้าพันบาท จากนั้นหล่อนก็หาผ้าพันคอหมวกแก๊ปสวมอำพรางใบหน้าตัวเอง มุ่งไปทางขนส่งหมอชิต ซื้อตั๋วไปภูเก็ต เพื่อไปตามหาทรงภพและนพ! ...

เมื่อถึงที่หมาย ภาวินีจ้างให้รถรับจ้างพาตระเวนไปทั่วเมืองภูเก็ต มองหาพื้นที่ต่างๆ ที่กำลังก่อสร้าง

“ตกลงจะลงตรงไหน นี่มันก็ทั่วเมืองแล้วนะ”

“ลงตรงนี้ก็ได้”

หล่อนทำหน้ารำคาญ ตัดสินใจลง จึงจัดการจ่ายค่ารถให้ ก่อนตะลอนเดินหานพ และ ไม่ลืมมองหาทรงภพด้วย เมื่อเดินมาจุดโครงการก่อสร้างบ้านจัดสรร หล่อนเห็นชายร่างสูงโปร่งผิวคล้ำ สังเกตช่วงคอผิวคร้ามแดด เขาใส่เสื้อแขนยาวสภาพเก่า และ สวมหมวกปลีกกว้าง

‘พี่นพ’

เขากำลังก้มหน้าเทปูนที่ผสมเสร็จลงบนพื้น ภาวินีรอจน ถึงช่วงเวลาที่คนงานพัก หล่อนเดินมา ชายร่างสูงคนนั้น

“พี่นพ”

เสียงผู้หญิงที่ดังมาจากทางด้านหลัง นพหันมามองตามเสียงที่ถูกเรียก เขาพิศมองผู้หญิงที่ยืนตรงหน้า หญิงสาวรูปร่างผอมต่างจากที่เขาเคยเจอ

“ภา ภาใช่ไหม” จากนั้นสองพี่น้องก็กอดกันด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้เจอกันนาน

“พี่นพ มาทำงานที่นี่นานแล้วเหรอคะ” น้องสาวถามขึ้น

“พี่ทำงานไม่เป็นหลักแหล่ง พี่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ เพราะเสี่ยส่งคนมาตามพี่”

“พี่หมายถึงเสร็จบุญส่งน่ะเหรอ พี่ไปมีปัญหาอะไรกับเสี่ย” นพ มองน้องสาว ความลับที่เขาปิดมาตลอดไม่เคยแพร่งพรายให้ใครรู้เพราะว่า เขาเป็นพี่ชายคนโต เรื่องที่เขาทำนั้นไม่กล้าที่จะให้น้องสองคน ทั้งภาวินี และ ภัคธีมารู้ เขาต้องเก็บปัญหาใหญ่หลวงไว้ในใจ เพียงเพราะอยากให้น้องสาวเชื่อถือ...

ครั้นเมื่อเรื่องมันหนักหนาสาหัสขึ้นมา หนี คือคำตอบ ... หนีเจ้าหนี้เป็นทางออกสำหรับเด็กนักศึกษาที่เรียนอยู่ชั้นปีที่สาม...

การหนีครั้งนั้น ทำให้เขารู้สึกผิดไปจนถึงทุกวันนี้ เพราะ แฟนนักศึกษาที่เขาคบหาอยู่ กำลังตั้งท้อง…

‘ผมจะไม่เรียน จะหาเงินเลี้ยงลูกของเรา’ สาวคนรักมองเขาด้วยความหวังแววตาเต็มไปด้วยความกังวล

‘ฉันไม่รู้ว่าแม่จะโกรธไหม หากรู้เรื่องนี้เข้า’ แฟนสาวพูดอย่างไม่สบายใจ เพราะหล่อนกับเขาก็ต่างเรียนมหาวิทยาลัยชั้นปีเดียวกัน

‘คุณอย่าเอาเด็กออกมา’ หล่อนมองเขาด้วยสายตาที่เศร้าหมอง ราวกลับจนอับในชีวิต แต่ก็อยากเก็บเด็กไว้

‘คุณต้องอดทนเพื่อลูกของเรา ผมจะไม่ทิ้งคุณ’

วันรุ่งขึ้นคนของเสี่ยมาดักรอเขา เรื่องเงิน เขาติดหนี้เงินหนึ่งล้านบาท ลำพังชีวิตนักศึกษาอย่างเขา จะหาเงินที่ไหนมาให้

“เพราะ ไอ้ทรงภพมันชักชวนให้พี่ติดพนันบอล” ภาวินีกำมือแน่น หล่อนก็ถูกทรงภพหลอก ตอนนี้พี่ชายต้องมาเป็นแบบนี้ก็เพราะมันแท้ๆ!

“พี่ติดหนี้เสี่ยเท่าไหร่”

“หนึ่งล้าน”

“ภาจะต้องเอาเงินคืนจากมัน เงินอยู่ที่มันสองล้าน”

“ภาเอาเงินมาจากไหนตั้งสองล้าน”

นพ มองน้องสาวด้วยสายตาคาดคั้นเอาคำตอบ เขาไม่ได้ข่าวคราว ภาวินี และ ภัคธีมา มานานแต่เงินสองล้านบาท ภาวินีเอามาจากไหน ลำพังผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างภาวินี เรียนจบแค่มอหก ต้นทุนทางสังคมมีไม่มาก เขาไม่ได้ดูถูกความสามารถน้องสาว เพียงแต่สงสัย...

ภาวินีไม่ปิดบัง ที่มาที่ไปของเงิน หล่อนเล่าให้พี่ชายฟังอย่างไม่รู้สึกรู้สา แต่พี่ชายทำหน้าถอดสี

“ภาจะไปเอาเงินคืน แล้วให้พี่นพมาใช้หนี้”

“แต่เงินนั่นไม่ใช่เงินของภา ต้องเอาไปคืนเจ้าของ”

“พี่พลอยใช้หนี้แทนแล้ว พี่นพอย่าห่วงเลยน่า” หล่อนพูดออกจะติดรำคาญ

“ทำไม่ต้องสร้างปัญหาให้พลอยด้วย ภา” ตลอดช่วงชีวิตห้าปี ที่เขาต้องอยู่แบบหลบๆ ซ่อน มันไม่มีความสุข ...เขาเข้าใจความรู้สึกนี้ดี ทว่าภาวินีกลับไม่รู้สึกแบบนั้น แม้กระทั่งผลักภาระที่ตัวเองก่อไว้ให้กับพี่สาวต่างสายเลือด...

เลยเวลาพักมามาก เรื่องเงินสองล้านบาทภาวินีทำเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง ไม่อยากรับปากที่พี่ชายติง ให้เอาไปคืนเจ้าของเงิน ครั้นพูดเรื่องนี้นานเข้า นพก็หันตำหนิหล่อนเรื่องที่ให้ภัคธีมา รับหนี้แทน ไม่นานเพื่อนคนงานก่อสร้างตะโกนเรียกนพให้เร่งงาน... ภาวินีเอามือล้วงกระเป๋าตัวเองเหลือเงินหนึ่งพันบาท

“พี่นพ ภาไม่มีที่ไป ภาขออยู่กับพี่นพสักพักได้ไหม”

“เดี๋ยวพี่จะถามเฮีย ดูว่ามีงานอะไรให้ภาทำได้บ้าง” ภาวินีมองพี่ชายด้วยความหวัง ส่วนนพแม้จะเอือมระอากับนิสัยน้องสาว ทว่าก็ยังตัดไม่ขาด จำต้องยอมและให้ความช่วยเหลือ...

....

เช้าวันนี้หญิงสาวตื่นเช้ามาไปทำงานตามปกติ หล่อนเดินมารอเขาอยู่ก่อนแล้ว วันนี้หล่อนเห็นเขาใส่ชุดออกกำลังกายเดินมาแต่ไกล เป็นปกติเหมือนทุกวัน เขาเดินมาใกล้ จากนั้นก็นิ่งเงียบไม่พูดอะไร ส่วนหล่อนก็คงไม่รู้จะเริ่มจากอะไรดี

หล่อนกับเขาไม่ได้มาเพื่อคุยกันนี่นา หล่อนเตือนตัวเอง...

“ผมหวังคุณคงจะหาเงินมาให้โดยเร็ว คุยจะได้ไม่เสียเวลามาที่นี่ทุกๆ วัน”

“ค่ะ ฉันจะพยายาม”

หล่อนตอบ เผลอสบตาคมคู่นั้นโดยไม่รู้ตัว ดวงตาสีสนิมคมเข้ม ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย แต่มีอะไรบางอย่างทำให้หล่อนต้องเผลอมองใบหน้าหล่อคมคายของเขา

‘แค่เผลอมอง’ ไม่ควรเผลอใจให้กับผู้ชายที่ทำหน้าไม่ต้อนรับอย่างเขา“และ ขอบคุณที่คุณยังทำตามสัญญาที่ให้ไว้” หญิงสาวคิดตามคำพูดของเขา

“ก็สัญญาที่ว่า คุณกับน้องชายผมจะ ไม่สนิทสนมกัน คุณลืมแล้วเหรอ”

“เปล่าค่ะ... ฉันไม่ได้ลืม ฉันต้องระวังตัวอยู่แล้วค่ะ”

 

 

เขามองหล่อนแต่ไม่พูดอะไร หากหล่อนไม่ใช่พี่สาวของภาวินี คนที่ทำให้ภูษิตต้องเสียใจ เขาคงยินดีไม่น้อยที่ตื่นมาตอนเช้า เจอหน้าหล่อนแบบนี้ทุกวัน...

ทว่านักต้มตุ๋นมักมาในรูปแบบนี้ หน้าซื่อตาใส...เขายังคงวางตัวเช่นเดิม ห่างเหิน...ไม่เข้าใกล้...หล่อนจบบทสนทนาเพียงเท่านี้ ก่อน เดินหันหลัง ตัดสินใจเดินกลับไปรอรถเมล์

ชายหนุ่มที่ยืนนิ่ง มองร่างบางเดินไปตามถนน เขามองหล่อนเดินไกลออกไปสุดตา...เหมือนเมื่อวาน และ วันก่อน หล่อนจะมีความอดทนมาหาเขาสักแค่ไหน กันเชียว... แต่ดูสีหน้าแววตาของเจ้าหล่อนก็มีความมุ่งมั่นไม่น้อย... หรือว่า หล่อนจะไม่มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องที่น้องสาวทำ?

‘ฉันยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง’

เขาก็จะคอยดูว่าความอดทนของหล่อนจะสิ้นสุดเมื่อไหร่กัน?

 

 

ประตูรั้วถูกเปิดออกกว้าง ชาคีลเดินผ่านน้องชายที่อยู่ในรถ เขามองผ่านกระจกเข้าไปด้านในอยากรู้เหมือนกันว่าภูษิตออกไปไหนตั้งแต่เช้า หรือว่าจะไปดื่มกับเพื่อนอีก...

หลังจากที่ผิดหวังจากภาวินี เขาก็เห็นน้องชายนั่งซึม นอนเหงาได้สักพัก ไม่อยู่บ้านก็ออกไปดื่มกับเพื่อน มาช่วงหลังค่อยเห็นดีขึ้นมา ใบหน้าสดใส ทว่าคุณนายอมรก็ปรามเรื่องการดื่มของเขา

‘อย่าดื่มหนักนะ ตาษิต เดี๋ยวขับไปชนคนอื่นเข้า’

‘ครับแม่’ ภูษิตตอบแม่

ภูษิตลดกระจกลงมามองพี่ชาย

“นั่นนายจะไปไหน”

“ออกไปทำธุระครับพี่คีล”

“พอหายบ้าแล้วก็ไม่ติดบ้านเลยนะ ไอ้ลูกหมา”

“โธ่พี่ให้ผมไปเที่ยวบ้างเถอะ”

“จะไปไหนก็รีบๆ ไป เย็นนี้ฉันมีเรื่องคุยกับนาย”

ภูษิตยิ้มให้ชายหนุ่ม แล้วรีบขับออกไปข้างนอก จังหวะที่เขาขับอย่างรวดเร็ว ทำให้ล้อวิ่งผ่านน้ำที่เจิ่งนองบนถนนน้ำสาดกระเซ็นถูกร่างบางของหญิงสาว เข้าอย่างจัง ภัคธีมาก้มมองเสื้อผ้าชุดทำงานของตัวเองตอนนี้เลอะไปด้วยคราบน้ำ คราบสกปรก ภูษิต รู้สึกคุ้นหน้าผู้หญิงที่เดินอยู่ริมทาง เขาค่อยๆ ถอยรถไปใกล้หล่อนแวะจอดริมทาง

 

 

“คุณพลอย” เขาเรียกชื่อหล่อน ภัคธีมาเงยหน้าขึ้นมามองเขา ขณะที่ คราบน้ำยังเลอะเต็มเสื้อของหล่อนและกระโปรง ภูษิตลงจากรถแล้วเดินมาใกล้ เขามองหล่อนด้วยความรู้สึกผิดไม่น้อยทีเดียว

“ขอโทษนะครับผมขับเร็วไปหน่อย เสื้อผ้าคุณเลอะหมดเลย”

“จะกลับเปลี่ยนคงไม่ทันแล้ว ถ้าถึงที่ทำงานแล้ว เข้าไปล้างน้ำในห้องน้ำคราบก็คงจางลงไปบ้างค่ะ”

“มากับผมดีกว่าครับ” เขามองหล่อนด้วยสายตาที่เป็นกังวล และ ไม่อยากให้หล่อนไปทำงานในสภาพนี้ ที่เกิดจากฝีมือตัวเอง

แชร์นิยายที่คุณรัก


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ
มนุสสาน์
(จำนวนผลงานนิยาย 1 เรื่อง 9 ตอน)

เรื่อง
ประเภทนิยาย
ตอน
จำนวนเข้าชม
อัพเดตล่าสุด
ประเภท :
นิยายรักดราม่า
ตอน :
9
เข้าชม :
34
อัพเดต :
01/01/2564

เพิ่มความคิดเห็น

ชื่อ

ยังไม่มีความคิดเห็น แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรกสิ!

คุณสามารถให้กำลังใจนักเขียนโดย VIP ให้นักเขียนเพิ่ม

มอบ VIP ขั้นต่ำ 1 บาท หรือให้มากกว่าตามความสมัครใจ เพื่อเปิดอ่านตอนก่อนใคร 7 วัน

คำเตือน
  • การมอบสินน้ำใจ (VIP) นี้ไม่ได้หมายถึงการซื้อนิยาย แต่เป็นการมอบกำลังใจเท่านั้น
  • นักเขียนยังคงมีสิทธิ์ในการลงนิยายจนจบเรื่อง หรือไม่จบเรื่องก็ได้
  • เนื่องจากการลงจบเรื่องในบางครั้ง อาจมีผลต่อการพิจารณาต้นฉบับในการจัดพิมพ์ของสำนักพิมพ์ต่างๆ อันเป็นรายได้หลัก รวมทั้งความจำเป็นอื่นๆ
  • และการมอบสินน้ำใจนี้ ไม่สามารถนำไปหักส่วนลดได้ หลังจากนักเขียนกดปิดเรื่อง ขายจบเรื่อง

เหรียญของฉัน : 0

หนี้ทวงรัก

 

ลิ้งค์อีบุ้ค ซ่อนรัก เชลยหัวใจค่ะ ตอนนี้ราคาโปร 89บาท รับรองคุ้มค่าแน่นอน 

รับรองความสนุก ฟินๆ หวานๆ จนหมั่นไส้อีตาพระเอกเลยแหล่ะ ขอขอบคุณที่รักทุกท่านที่ติดตามจ้ะ

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzI5ODYyMSI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjE0MjQ2NTt9

 

น้องชายของเขากำลังมีความรัก ด้วยความหวังดี เขาจึงสนับสนุนโดยให้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อให้ มาแต่งหญิง กลับกลายเป็นว่า ถูกน้องสาวของหล่อนหลอกลวง

น้องชายของเขา ผิดหวัง เจ็บปวด คลุ้มคลั่ง เพราะคำลวง ของน้องสาวของหล่อน

ชายหนุ่ม ต้องการ ตามหามิจฉาชีพที่ทำกับน้องชาย และ ทวงเงินที่ถูกหลอกไป

 

 

ทว่า น้องสาวของหล่อนกลับ ผลัก ทุกอย่างมาที่หล่อน เหตุที่ หล่อนเป็นเพียงลูกบุญธรรม ต้องรับผิดชอบหนี้แทน น้องสาวต่างสายเลือด

เป็นการ แทนตอบแทน พ่อแม่บุญธรรม

 

 

ภัคธีมา จำต้อง จัดการ เคลียร์หนี้ที่น้องสาวบุญธรรมก่อไว้

เมื่อถึงเวลาที่หล่อนคืนเงิน แต่เขากลับไม่ต้องการ!

ทั้งๆที่เขาเป็นเจ้าหนี้ แสนเค็ม เขี้ยวลากดิน ขนาดนั้น

เขาเล่นตลกกับหล่อนเพื่ออะไรกัน ?

โดย : มนุสสาน์
จำนวน : 33 ตอน


0

เหรียญของฉัน : 0

หนี้ทวงรัก

โดย : มนุสสาน์