คุณมี 0 เหรียญ VIP

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

AmberBlue

Report
Month View : 191
Over All : 1,395
Favorites : 1

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

AmberBlue

Report
Month View : 191
Over All : 1,395
Favorites : 1

ผมกำลังจะแต่งงาน

7/1. ไม่เคยเชื่อใจ

นิยาย-เรื่องยาว : นิยายรักโรแมนติก ซึ้งกินใจ

จินตนาลักษณ์นั่งหน้างอและหน้าแดงจัดเพราะโกรธ รวมไปถึงทำอะไรไม่ถูก ที่ถูกเขาจูบจนปากเจ่อต่อหน้าคนมากมายโดยที่เธอคัดค้านหรือทำอะไรไม่ได้ เขารวดเร็วปานจรวด เจ่าเล่ห์ขี้โกงผิดจากใบหน้าหล่อเหลาที่แสนใจดี

นายแพทย์ที่รักษาชีวิตคนแต่เขาเลวสิ้นซากที่ทำกับเธอโดยไม่ไว้หน้ากัน และเธอก็เป็นเพื่อนรักของหลานของเขาซะด้วย ทุกวินาทีจินตนาลักษณ์ก็ชักจะชังขี้หน้าของเขามากขึ้น นายแพทย์ปริญญา อัครเดชา

หน้างอเชียวเขาแสร้งเย้าทำทีว่าไม่เข้าใจที่เธอมีหน้าตาบึ้งแม้ว่าจะไม่มองหน้าเขาก็ตามทีก้อยอยากกลับบ้าน!”

ยังไม่ได้คุยเลย กลับไม่ได้หรอก

ตกลงคุณจะคุยอะไรกับฉัน!” ตอนนี้เธอโกรธจัด หมดศรัทธากับอาของคนรักเก่าและทุกบทคำพูดของเธอ เธอไม่คิดจะมองหน้าเขาเลย นอกจากพ่นคำพูดออกมาจากปาก แล้วนั่งกอดอกทำหน้าบึ้งอยู่ในรถ

รัดเข็มขัดก่อนสิ เห็นไหมรถร้องเป็นว่าเล่นแล้วชายหนุ่มรู้สึกแสบแก้วหู กับเสียงสัญญาณเตือนในรถทันสมัยของเขาที่หากว่าที่นั่งด้านคนขับกับที่นั่งข้างคนขับไม่ได้รัดเข็มขัด สัญญาณเตือนจะแจ้งให้รับรู้ เธอไม่ยอมทำตามที่เขาบอกอยู่ดี และมันก็ทำให้เขาส่ายหัวคิดว่าเธออยากจะลองดี

ปริญญาหยุดการเคลื่อนตัวรถและจัดการปลดเข็มขัดของตัวเองออก แล้วยื่นมือมาจับเอาเข็มขัดนิรภัยฝั่งของเธอเพื่อทำการรัดเข็มขัดให้เธอไปเสีย หญิงสาวทำท่าทางรังเกียจเขาสิ้นดี ทั้งๆ ที่ปล่อยให้เขาจูบมาก่อนแล้วด้วยซ้ำ

ไม่ต้อง

เสร็จแล้วเขาบอกและไม่ได้ดึงใบหน้าของตัวเองหนี ตอนนี้เธอถอยใบหน้าไปจนติดกับหน้าต่างรถ มองเขาตาขวางงั้นก็ขยับออกไปค่ะ!”

พี่ว่าเราเนี่ยนะ ร้ายลึก ดื้อเงียบ

ตัวเองนั่นแหละหล่อนแหวใส่เขาคืนเหมือนเด็กน้อยที่กำลังจะพ่ายแพ้ กำลังจะสูญเสียของเล่นพี่เนี่ยนะ?”​

ใช่ ถอยไปนะ!” เธอไม่พูดเปล่าแต่ดันเอาใบหน้าของเขาออก ที่ยิ่งดันออกเขายิ่งท้าทายยื่นมาใกล้และหมายมาดมายังเรียวปากที่เคยเป็นสีระเรื่อแต่ตอนนี้มันซีดเพราะเธอหวาดกลัวเขาจับใจ เขายกยิ้มบางๆ ตรงมุมปาก เห็นความหวาดกลัวของเธอกลายเป็นเรื่องสนุก อาการดันใบหน้าของเขาหยุดไว้ แล้วจับเอามือน้อยขึ้นมาจูบยังฝ่ามือนิ่ม

อืม...เธอยังหอมไม่สร่างซา

ถ้าไม่อยากจะโดนพี่จูบทั้งตัวในรถคันนี้ละก็ อย่าดื้อกับพี่ ถ้าพี่บอกก็ทำตามทันที เพราะพี่ไม่ชอบคนดื้ออาการขึงขังจึงกลายเป็นแค่แข็งทื่อราวหินถูกสาป นายแพทย์หนุ่มยิ้มพอใจกับอาการเชื่องกะทันหัน

เขาจึงไม่คิดจะขู่ให้หวาดกลัวอีก จากนั้นก็บึ่งรถออกไปจากที่จอด ใบหน้าของเขายิ้มละไม เพราะคำขู่ที่พ่นใส่ก่อนหน้ามันได้ผลเกินคาด เธอเงียบเหมือนกับว่าไม่มีตัวตนอยู่ในรถและหวาดกลัวเขาชนิดที่นั่งแนบติดกายไปยังประตูรถฝั่งของเธอเอง และมันทำให้เขาพึงพอใจกับคนว่านอนสอนง่ายซะเหลือเกิน

รู้หรอกว่าโกรธเขาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ และเธอก็ยังเงียบต่อไปอีก ไม่พูดไม่จา ไม่สนใจคำพูดตอแยจากเขาก็ถือซะว่าเจ๋ากันก็แล้วกันนะ ในเมื่อเธอเล่นกระแทกน้ำปลาลงก๋วยจั๋บของพี่ขนาดนั้น รู้หรือเปล่าว่าน้ำปลามันเค็มตอนแรกเธอว่าจะหัวเราะกับคำถามนั่นของเขา แต่ต้องกลั้นไว้คิดในใจว่าสมน้ำหน้า ดีแค่ไหนแล้วเธอไม่ต่อด้วยพริกทั้งหมดที่มีในร้าน

เด็กก็รู้ว่าน้ำปลาเค็ม

งั้นก็ดี จะได้เข้าใจว่าพี่ต้องทนกินอะไรลงท้อง

ช่วยไม่ได้ ใครบอกให้พี่พูดไม่ดีกับก้อยคราวนี้เธอหันมามองเขาตาขวาง คิดทบทวนปะติดปะต่อเรื่องราวแล้วคิดว่า นิ้วโป้ง น่าจะเป็นเธอ

มีหลักฐานเหรอ?”

หลักฐานอาจจะไม่มีค่ะ แต่พ่อค้าก๋วยจั๋บนั่นไงคะ ที่ทำให้ระแคะระคายเขายักไหล่ไม่ยอมรับ ไม่อยากจะรื้อฟื้นอะไรเก่าๆ ที่เขากับเพื่อนๆ เคยคุยกัน

นายแพทย์หนุ่มค่อนข้างสนิทและยังติดต่อกับเพื่อนสมัยมัธยมอยู่บ่อยครั้ง แม้จะต่างคนต่างไปเรียนที่อื่น เรียนกันคนละสาขาแต่ก็มักจะนัดพบเจอกันอย่างน้อยก็เดือนละครั้งก็ยังดี การได้นำเรื่องราวชีวิตมาเล่าให้กันฟังก็ถือว่าเป็นการปรึกษาไปด้วยในตัว ส่วนเขานั้นก็มีเรื่องหลานทำให้ปวดหัวในช่วงนั้นนั่นแหละ

คิดมากเขากล่าวสั้นๆ

พี่ปริญญ์ไม่ได้มาเป็นก้อย ไม่รู้หรอกค่ะ

ไม่รู้อะไร ไม่รู้ว่าการตัดใจจากสามีชาวบ้านมันยากน่ะเหรอเขาทำเสียงขึ้นจมูก มันเย้ยหยันไปด้วยในตัวจากคนรักค่ะ การตัดใจจากคนที่เรารักมันไม่ได้จะทำง่ายๆ” 

เขาเบ้ปากขึ้นนิดหน่อยนึกถึงคุณธรรมไว้ซะก็สิ้นเรื่อง เขาไม่ใช่ของของเรา มันก็ต้องปล่อยวางไงพอได้ยินว่าหญิงสาวตัดใจไม่ขาดอีก มันก็ทำให้เขาหงุดหงิดหนัก นี่เขาเองก็ใช่จะทำใจได้ง่ายๆ นักหรอกนะที่จะต้องมาทนฟังหญิงสาวพร่ำถึงหลานรักของตน

เฮ้อ อย่างว่านั่นแหละ เป็นหมอผ่าตัด ก็คงไม่เข้าใจสภาพจิตใจของคนชอกช้ำหรอก พูดไปก็เปล่าประโยชน์เธอสรุปให้แล้วเสร็จ ไม่อยากจะคุยกับเขาให้เสียเวลาจริงๆ เพราะท่าทางของเขาก็ช่างดื้อซะเหลือเกิน

ก้อย เรื่องความรักมันก็แค่ลมพัดพา พัดความสุขมาหา มาให้ชื่นใจ จากนั้นก็พัดผ่านไปไง พี่ก็เคยมีความรักมาก่อนเหมือนกันนั่นแหละ เลิกแล้วก็เลิก ไม่เห็นต้องมาจมเลย เสียเวลา เสียสุขภาพจิต ไร้สาระ

เธอค้อนให้ พลันคิดไปว่าคนมีความรักจริงๆ ไม่มีทางคิดแบบเขาได้หรอก!

แชร์นิยายที่คุณรัก


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ
AmberBlue
(จำนวนผลงานนิยาย 6 เรื่อง 314 ตอน)

เรื่อง
ประเภทนิยาย
ตอน
จำนวนเข้าชม
อัพเดตล่าสุด
ประเภท :
นิยายรักโรแมนติก ซึ้งกินใจ
ตอน :
28
เข้าชม :
706
อัพเดต :
19/03/2564
ประเภท :
นิยายรักคอมเมดี้
ตอน :
71
เข้าชม :
2,799
อัพเดต :
22/12/2563
ประเภท :
นิยายรักโรแมนติก ซึ้งกินใจ
ตอน :
37
เข้าชม :
790
อัพเดต :
17/06/2564
ประเภท :
โรมานซ์ (ไม่อนุญาตให้ลงเรท NC 18+, NC 25+)
ตอน :
22
เข้าชม :
725
อัพเดต :
25/04/2564
ประเภท :
นิยายรักโรแมนติก ซึ้งกินใจ
ตอน :
75
เข้าชม :
2,926
อัพเดต :
01/04/2564
ประเภท :
นิยายรักคอมเมดี้
ตอน :
81
เข้าชม :
5,124
อัพเดต :
30/01/2564

เพิ่มความคิดเห็น

ชื่อ

ยังไม่มีความคิดเห็น แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรกสิ!

คุณสามารถให้กำลังใจนักเขียนโดย VIP ให้นักเขียนเพิ่ม

มอบ VIP ขั้นต่ำ 1 บาท หรือให้มากกว่าตามความสมัครใจ เพื่อเปิดอ่านตอนก่อนใคร 7 วัน

คำเตือน
  • การมอบสินน้ำใจ (VIP) นี้ไม่ได้หมายถึงการซื้อนิยาย แต่เป็นการมอบกำลังใจเท่านั้น
  • นักเขียนยังคงมีสิทธิ์ในการลงนิยายจนจบเรื่อง หรือไม่จบเรื่องก็ได้
  • เนื่องจากการลงจบเรื่องในบางครั้ง อาจมีผลต่อการพิจารณาต้นฉบับในการจัดพิมพ์ของสำนักพิมพ์ต่างๆ อันเป็นรายได้หลัก รวมทั้งความจำเป็นอื่นๆ
  • และการมอบสินน้ำใจนี้ ไม่สามารถนำไปหักส่วนลดได้ หลังจากนักเขียนกดปิดเรื่อง ขายจบเรื่อง

เหรียญของฉัน : 0

ผมกำลังจะแต่งงาน

....เธอเหมือนถูกสาปให้ยังรักและมั่นคงแม้แต่ในวินาทีสุดท้ายผมกำลังจะแต่งงานประโยคเดียวที่เธอรู้ว่าจะคงต้องเสียเขาไปแน่แล้ว

 

....ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ อีบุ๊กจะมาช่วงปลายตุลาคมค่ะ

โดย : AmberBlue
จำนวน : 35 ตอน


0

เหรียญของฉัน : 0

ผมกำลังจะแต่งงาน

โดย : AmberBlue