คุณมี 0 เหรียญ VIP

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

Daisy Sky

Report
Month View : 158
Over All : 2,277
Favorites : 3

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

Daisy Sky

Report
Month View : 158
Over All : 2,277
Favorites : 3

1 Friday (นายที่ Lost)

Everyday is Friday

นิยาย-เรื่องยาว : นิยายวาย/ยูริ

EP.24

Everyday is Friday

 

 

ให้ไวเลยสกาย!!!

               พาทรีสาวเท้าวิ่งไปด้วยก็เอี้ยวหน้าหันมาหาสกายที่แค่เดินก้าวยาวด้วยท่าทีไม่ยักเดือดร้อน ทั้งที่อีกไม่กี่ชั่วโมงพิธีแต่งงานของพ่อแม่พวกเขาต้องเริ่มแล้ว

               ทันอยู่แล้วน่า เมื่อกี้กูโทรหาร้านดอกไม้แล้ว เขาบอกทุกอย่างเรียบร้อยดี  สกายบอกพาทรีที่ตอนนี้หยุดอยู่กับที่มองเขาด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์ ต่างจากคนตัวสูงที่ยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้า

               แต่ไปถึงงานก่อนก็จะได้ไปช่วยดูความเรียบร้อย มึงอ่ะชอบทำตัวชิว

               ที่งานก็มีไอ้ไผ่ ไอ้บุ๋นคอยช่วยอยู่แล้ว มึงเป็นคนไหว้วานพวกมันเองนี่ ไหนจะด้ายอีกคน สกายไม่พูดเปล่าแต่ยังจับมือพาทรีไว้ เขาสอดประสานนิ้วตนเองเข้ากับนิ้วเรียวของแฟนตนเองที่วันนี้ดูน่ารักเป็นพิเศษ

               เนื่องจากเป็นวันพิเศษที่กริชและนลินจะเข้าพิธีวิวาห์ ทั้งพาทรีและสกายจึงอยู่ในชุดสูทโทนสีใกล้กัน พาทรีสวมชุดชูดสีครีม ส่วนของสกายเป็นสีน้ำตาลอ่อนโดยทั้งคู่ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวไว้ด้านใน แถมยังเซ็ทผมทรงเดียวกันแต่ให้ความรู้สึกที่ต่างกันออกไป พาทรีนั้นเปิดให้เห็นใบหน้าน่ารักอมชมพู ส่วนสกายกลับดูเท่ระเบิดหล่อจจนสาวต้องเหลียวมอง

               ยิ้มได้แล้ววันนี้วันพิเศษของแม่มึงนะ สกายยกนิ้วชี้วางตรงข้างริมฝีปากของพาทรีแล้วดึงออกทางด้านข้างให้อีกคนฉีกยิ้ม ซึ่งมันก็เป็นยิ้มฝืน ๆ เพราะคิ้วสีอ่อนนั้นยังคงขมวดเป็นปมอยู่ดี

               “เพราะมึงนั่นล่ะเลยทำให้สาย พาทรีบ่นพลางนึกถึงเรื่องที่ต้องมารับช่อดอกไม้สำคัญซึ่งเขาสั่งทำเป็นพิเศษให้นลินช้ากว่าเวลานัดร่วมชั่วโมง แถมวันนี้รถยังติดมากกว่าทุกที เวลาจึงยิ่งล่วงเลยไปไกลกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้

               เพราะกู? กูทำไมเหรอ?” สกายยกยิ้มร้ายกาจ แววตานั้นมีนัยยะบางอย่างจนอีกคนหน้าเปลี่ยนสี

               ใช่แล้วเพราะมันนั่นล่ะที่มัวแต่ตักตวงความสุขจากตัวเขาจนลืมเวลาขนาดนี้ พาทรีคิด.. แต่จะโทษสกายคนเดียวก็ไม่ถูก พาทรีเองก็เคลิบเคลิ้มไปกับหลุมพรางของอีกฝ่าย และนั่นล่ะที่ทำให้เขาหงุดหงิดมากกว่าเดิม

               ไม่พูดแล้ว !!! รีบไป พาทรีว่าให้อีกคนหัวเราะ จากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังร้านดอกไม้โดยที่จูงมือกัน

               ระหว่างทางที่อีกไม่นานจะถึงจุดหมาย สกายก็เหลือบไปเห็นสถานที่ที่เขาเกือบลืมไปแล้วทั้งที่เขาเคยเข้าไปเยือนในนั้น แต่ทำไมมันถึงหายไปจากความทรงจำกันนะ

               โอ๊ะ..ตรงนี้มีร้านดูดวงด้วยเหรอ?” พาทรีถามส่วนสกายก็ตอบในใจว่านั่นสิ หลังจากวันที่เขาเข้าไปกับไอ้บุ๋นก็ผ่านมากินข้าวที่นี่อีกหลายครั้งแต่กลับไม่เคยเห็นซุ้มผ้าใบสีแดงนี้อีกเลย

               ตอนที่ใช้ความคิดอยู่ผ้าใบของซุ้มสีแดงก็ถูกเปิดออกจาดคนด้านใน หมอดูคนนั้นนั่นเอง .. เธอยืนอยู่ตรงนั้นส่งยิ้มที่ชวนเสียวสันหลังเช่นเดิมมาให้สกาย จากนั้นร่างบางในชุดสีแดงก็ผายมือให้คนทั้งคู่

               เชิญ  เธอว่าก่อนจะหันกลับเข้าไปด้านในทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ใหญ่มองตรงมาที่สกายและพาทรี

               ไม่ดีกว่าครับ พอดีพวกเรากำลังรีบ  พาทรียกมือโบกพร้อมส่งยิ้มเกรงใจ จังหวะที่จะฉุดมือสกายให้ออกไป คนตัวใหญ่ก็กลับก้าวเข้านั่งบนเก้าอี้ที่ตั้งตรงข้ามกัน สร้างความแปลกใจให้พาทรีเป็นอย่างมาก เขารู้ว่าสกายไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ เขาไม่ชอบดูดวงแต่วันนี้กลับตรงกันข้าม ท้ายที่สุดแล้วพาทรีจึงนั่งลงข้างแฟนของตน

               เป็นยังไงบ้าง ได้เจอกันแล้วสินะ ไม่ต้องรอแค่วันศุกร์แล้ว”  หมอดูคลี่ยิ้มจากปากที่ตกแต่งด้วยสีแดงสดให้สกาย

               พาทรีถึงขั้นอ้าปากค้างเมื่อได้ยินแบบนั้น เขานั่งมองสกายตาปริบ ๆ ซึ่งสกายก็แค่จ้องกลับไปยังคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม เธอยังคงเหยียดยิ้มไม่ยอมเลิก แล้วอย่างที่ไม่คิดไม่ฝันสกายก็กลับนึกถึงเรื่องราวในวันนั้นขึ้นมา

เขาเป็นคนที่ปัดไพ่ทั้งหมดหล่นลงพื้น หรือว่าสิ่งที่เขาทำจะทำให้เกิดเรื่องราววุ่นวายนี้กันนะ

               วันศุกร์เป็นยังไงบ้าง?”  เธอว่าแล้วหยิบไพ่ The Lovers ชูขึ้นให้ทั้งคู่ได้เห็น ไพ่ใบนั้นนั่นเอง..ใช่!! ไพ่ใบที่อยู่บนพื้นแล้วเขาเหยียบย่ำโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร สกายแทบจะไม่มองเลยด้วยซ้ำว่าคือไพ่ใบนี้

               คุณเป็นคนทำให้เกิดเรื่องแบบนี้เหรอ?” สกายถามอีกฝ่าย

               นี่มันเรื่องอะไรกันมึง?” พาทรีถามเสียงเบา ยังไม่ทันที่สกายจะอธิบายอะไรให้ได้ฟัง คนที่เป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้ก็หัวเราะเสียงดังกึกก้องจนทั่วพื้นที่แคบ ๆ แห่งนั้น พาทรีนึกกลัวขยับตัวไปจนแขนเขาชิดกับสกายในขณะที่จับมือแน่นไม่ปล่อย

               ไพ่ใบนี้บ่งบอกถึงความรัก คนรัก เป็นไพ่ของพรหมลิขิตและทางเลือก เป็นไพ่ของโอกาส หมอดูคนนั้นพูดด้วยเสียงที่มีพลังอำนาจก่อนจะเริ่มพูดต่อไป

               รูปบนไพ่คือคนสองคนที่ถูกเทวดากำหนดให้มาพบกัน นั่นคือพรหมลิขิต..นอกจากบุญที่จะทำให้ได้มาเจอกันแล้ว กรรมยังเป็นส่วนสำคัญที่กำหนดว่าเมื่อไรคนทั้งคู่จึงจะได้พบกัน เธอได้รับโอกาสให้มีความรักผ่านร่างคนที่เธอเคยชอบ เธอได้เรียนรู้ทุกความรู้สึกที่พวกเขามีต่อเธอ แต่เธอไม่เคยแยแสเลยว่าได้ทำร้ายใครไปแล้วบ้าง พวกเขามีทั้งความเจ็บปวด ความเสียใจ รอแค่ให้เธอหันมามองสักครั้ง เพราอย่างนั้นเธอถึงต้องรู้สึกเหมือนพวกเขา เธอต้องทรมาน ต้องรอคอยที่จะได้เจอคนที่เธอชอบในวันศุกร์เพียงวันเดียว เธอต้องทนเจ็บปวดจากการตามหาว่าใครคือฟรายเดย์

               สกายฟังประโยคเหล่านั้นแล้วคิดตามจนเกิดความรู้สึกหลากหลายขึ้นในใจ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นจริงอย่างที่หมอดูคนนี้พูด แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่เขาสัมผัสได้ชัดเจนที่สุดคือ เขาโชคดีมากจริง ๆ ที่มีพาทรีอยู่ข้างกายในทุกวันนี้ สกายเผลอบีบมือพาทรีแน่นตอนที่น้ำตาของคนตัวสูงที่ยากจะได้เห็นเริ่มเอ่อล้นรอบเบ้าตา พาทรีที่ยังงงอยู่แต่พอเข้าใจกับสถานการณ์น่าเหลือเชื่อนี้เห็นอาการคนรักแล้วก็พาลร้องไห้ตามไปด้วย และถึงแม้จะไม่ได้พูดกันแต่มือที่จับกันอยู่ก็สอดประสานไม่ยอมปล่อย

“ถึงอย่างนั้นทางเลือกที่เธอได้เลือกที่จะยอมรับความรู้สึกตัวเองจริง ๆ มากกว่ายึดติดแค่ว่าคนนั้นใช่ฟรายเดย์หรือไม่ ก็ได้กำหนดให้พวกเธอสองคนได้อยู่ด้วยกันในที่สุด” คนที่อยู่ในชุดสีแดงตั้งแต่หัวจรดเท้าพูดอีกครั้ง ประโยคสุดท้ายจบลงพร้อมกับรอยยิ้ม เพียงแต่ครั้งนี้คือรอยยิ้มที่ไม่น่ากลัวดังเช่นตอนแรก ราวกับเป็นรอยยิ้มที่ต้องการอวยพรให้คนทั้งคู่เสียมากกว่า

“ผมจะไม่มีวันลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเลย ขอโทษกับทุกอย่าง และขอบคุณครับ”  น้ำเสียงสุภาพและท่าทางสำรวมของสกายต่างจากครั้งแรกที่พบกันอย่างมาก หมอดูสาวไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอพียงพยักหน้ารับลุกขึ้นก่อนจะโค้งหัวผายมือส่งสัญญาณว่าถึงเวลาที่ทั้งคู่จะต้องออกไปจากสถานที่ให้นี้แล้ว

สกายกับพาทรีออกมายืนด้านหน้าแบบงง ๆ เหมือนกับว่าเมื่อครู่พวกเขาหลุดเข้าไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง และตอนนี้ก็ได้กลับออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง ทั้งคู่หันกลับไปมองซุ้มสีแดงที่ยังตั้งตระหง่านอยู่ที่เดิมไม่ได้หายไปอย่างในนิยาย แต่พวกเขาก็ไม่คิดจะก้าวเข้าไปหาคำตอบอีกครั้ง ทั้งสกายและพาทรีต่างก็ออกเดินไปข้างหน้ามุ่งสู่ร้านดอกไม้พร้อม ๆ กัน ต่างก็ไม่มีใครพูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อครู่

สิ่งเดียวที่รับรู้ได้ตรงกันก็คือความอบอุ่นวางใจที่แล่นผ่านปลายนิ้วของคนทั้งคู่ไปจนทั่วร่างกาย

“โอ้โห..หายไปไหนนานกันจังวะ กูคิดว่าจมกองดอกไม้ไปแล้ว”  บุ๋นบ่นเมื่อเห็นพาทรีกับสกายมาถึงโรงแรมในที่สุด

“กูว่าไม่ได้จมกองดอกไม้หรอก แอบไปทำอะไรกันมาหรือเปล่าถึงช้าขนาดนี้”  ด้ายแซว

“เลิกเล่นได้แล้ว รีบไปช่วยงานเถอะ”  ไผ่เตือนก่อนจะรีบเข้าไปหยิบช่อดอกไม้ที่อยู่ในอ้อมกอดพาทรีแล้วเดินกลับไปที่ด้านหลังเวทีโดยไม่วายลากแขนบุ๋นให้ตามไปด้วย ส่วนด้ายเองก็รีบวิ่งรั้งท้ายเพื่อนทั้งสองไป

“มึงคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะพรหมลิขิตหรือความบังเอิญ”  พาทรีถามตอนเดินทอดน่องตามพวกเพื่อน ๆ ไป โดยมีสกายเคียงข้าง

“เรื่องที่เกิดกับเรามันเกินจะเชื่อได้ เพราะงั้นถ้าถามกู ก็คงเป็นพรหมลิขิต แล้วมึงคิดว่าไง?” สกายถามกลับ

“กูก็ไม่รู้ว่าคืออะไร แต่ที่รู้คือกูดีใจนะที่ได้รักกับมึงในทุกวัน ได้เจอมึงทุกวันไม่ใช่แค่วันศุกร์วันเดียว” พาทรียิ้มกว้างบอกคนตัวสูง

รอยยิ้มนั้นสดใสน่ารักเสียจนสกายต้องถือวิสาสะก้มลงจูบหน้าผากมนของคนตัวเล็ก ตอนนี้พาทรีไม่ได้กังวลใจเรื่องการแสดงออกของสกายในที่สาธารณะแล้ว ตั้งแต่ที่เขาปิดตัวกับพ่อแม่ว่าคบกัน พาทรีก็รู้สึกว่าตนเองไม่มีอะไรให้ต้องหวาดกลัวเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาอีกต่อไป

“มันไม่ใช่แค่วันศุกร์แล้ว แต่ตอนนี้คือวันสุขที่กูมีความสุขในทุกวัน ขอบคุณฟรายเดย์นะที่ทำให้กูได้รักกับพาทรี” สกายพูดตอนยกมือขึ้นลูบแก้มคนหน้าใสอย่างอ่อนโยน พาทรีเองก็พยักหน้ารับยิ้มให้ ก่อนที่พวกเขาจะเดินเคียงข้างกันไปด้วยเสียงหัวเราะจนกระทั่งเห็นทุกคนยืนรออยู่ด้านหลังเวที

“มาถ่ายรูปกันลูก”  กริชบอกลูกทั้งสองคนตอนยืดตัวขึ้นเตรียมตัวให้ช่างภาพถ่ายรูป

“มาลูกมา” นลินกวักมือเรียกสกายกับพาทรี

“ให้ไวได้ไหม เขารอแค่พวกมึงสองคนเนี่ย” บุ๋นบ่นแต่ก็ยังฉีกยิ้มให้ช่างภาพที่แอบกดชัตเตอร์ถ่ายรูปทีเผลอ

“ยิ้มจนเหงือกแห้งแล้วจ้าพวกมึง” ด้ายบอกแล้วเขยิบเข้าไปใกล้บุ๋นเพราะเกรงว่าตนเองจะหลุดเฟรม

“พวกมึงยืนข้างคุณลุงคุณป้าเลย” ไผ่ที่มักเป็นคนจัดแจงทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางกำชับสกายและพาทรี

พาทรีไล่มองทีละคนด้วยความสุขเอ่อล้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ไผ่คนที่รู้เรื่องเขาทุกเรื่อง คอยให้คำปรึกษาอยู่ตลอดในตอนนี้กำลังไปได้ดีกับบุ๋น แม้ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างบุ๋นกับพ่อจะยังลุ่ม ๆ ดอน ๆ แต่สภาพจิตใจของมันก็ดีขึ้นเยอะเพราะมีไผ่คอยให้กำลังใจเป็นคู่คิดไม่ห่าง พาทรีมั่นใจว่าความรักจะช่วยให้พวกมันฝ่าฟันทุกอย่างไปได้

ด้ายเพื่อนสาวที่เข้าข้างเขาตลอดเวลา ไม่มีเลยสักครั้งที่ด้ายคัดค้านสิ่งที่พาทรีอยากทำ ฝ่ายสนับสนุนแสนสวยคนนี้รู้ดีว่าถ้าทุกอย่างผิดพลาดพาทรีจะได้เรียนรู้ จึงปล่อยให้อีกคนได้ทำตามใจตนเอง ถ้าวันหนึ่งด้ายมีความรักเขาก็จะปฏิบัติกับด้ายอย่างที่เธอทำกับเขา

พาทรีเลื่อนสายตามองที่กริชและนลินแล้วเผลอยิ้มไม่ได้เมื่อคนทั้งคู่ดูมีความสุขเสียจนเขารู้สึกอิ่มเอิบไปด้วย เขานึกขอบคุณคนทั้งคู่อย่างสุดซึ้งที่ยอมเปิดทางเข้าใจความรักของเขากับสกายโดยไม่มีข้อแม้

ท้ายที่สุดแล้วพาทรีก็มองตรงไปยังสกาย..ผู้ชายคนแรกที่เขาคบ แม้จะผ่านเรื่องราวร้ายดีจนทำให้พาทรีร้องไห้บ่อยครั้ง แต่นั้นคือบทพิสูจน์อย่างแท้จริงว่าเขารักคน ๆ นี้ คนที่บังเอิญได้เจอกันครั้งแรกก็ทะเลาะกันจนกลายมาเป็นทุกสิ่งของเขาในวันนี้

“ทรี..”  สกายก้าวเข้าไปยืนรวมเฟรมกับทุกคน มองพาทรีด้วยรอยยิ้มอบอุ่นพลันยื่นมือมาข้างหน้าพร้อมเรียกชื่อเขาพาทรีขยับเข้าไปใกล้วางมือลงบนมือใหญ่นั้นแล้วยืนข้างกัน ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กัน ก่อนจะหันไปมองกล้องพร้อมกับคนอื่น

‘เขารู้สึกขอบคุณฟรายเดย์ที่ทำให้เขาเป็นพาทรีที่มีทุกอย่างในวันนี้’

THE END

 

❤  ❤   ❤   ❤  ❤ ❤  ❤   ❤   ❤  ❤ ❤  ❤   ❤   ❤  ❤ ❤  ❤   ❤   ❤  ❤

 

จบแล้วนะค้าาา ก่อนอื่นต้องขอบคุณทุกคนที่ติดตามนักเขียนมือใหม่คนนี้นะคะ และขอโทษด้วยที่อัพช้าบ้าง ไม่ตามนัดบ้าง เพราะตัวเองจริง ๆ ติดงานประจำ และรับดูดวงด้วยค่ะ อิอิ

สุดท้ายแล้วก็ยังพยายามให้ดีที่สุดในการเป็นนักเขียน เพราะคิดว่าเป็นอาชีพที่รัก จนอยากลาออกมาเป็นนักเขียนอย่างเดียวเลยนะคะเนี่ยยย  

 

🙏 🙏 🙏 ขอบคุณอีกครั้งนะคะ และให้หัวใจดวงโต๊โตจากใจเดซี่สกายค่ะ  

แชร์นิยายที่คุณรัก


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ
Daisy Sky
(จำนวนผลงานนิยาย 1 เรื่อง 10 ตอน)

เรื่อง
ประเภทนิยาย
ตอน
จำนวนเข้าชม
อัพเดตล่าสุด
ประเภท :
นิยายวาย/ยูริ
ตอน :
10
เข้าชม :
2,063
อัพเดต :
14/08/2563

เพิ่มความคิดเห็น

ชื่อ

ยังไม่มีความคิดเห็น แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรกสิ!

คุณสามารถให้กำลังใจนักเขียนโดย VIP ให้นักเขียนเพิ่ม

มอบ VIP ขั้นต่ำ 1 บาท หรือให้มากกว่าตามความสมัครใจ เพื่อเปิดอ่านตอนก่อนใคร 7 วัน

คำเตือน
  • การมอบสินน้ำใจ (VIP) นี้ไม่ได้หมายถึงการซื้อนิยาย แต่เป็นการมอบกำลังใจเท่านั้น
  • นักเขียนยังคงมีสิทธิ์ในการลงนิยายจนจบเรื่อง หรือไม่จบเรื่องก็ได้
  • เนื่องจากการลงจบเรื่องในบางครั้ง อาจมีผลต่อการพิจารณาต้นฉบับในการจัดพิมพ์ของสำนักพิมพ์ต่างๆ อันเป็นรายได้หลัก รวมทั้งความจำเป็นอื่นๆ
  • และการมอบสินน้ำใจนี้ ไม่สามารถนำไปหักส่วนลดได้ หลังจากนักเขียนกดปิดเรื่อง ขายจบเรื่อง

เหรียญของฉัน : 0

1 Friday (นายที่ Lost)


รักต้องเลือกเพื่อตามหาฟรายเดย์วิญญาณตัวจริงที่เขาหลงรัก ซึ่งเคยเข้าสิงร่างคนที่เคยชอบเขาถึง 3 คน ในทุกวันศุกร์  

โดย : Daisy Sky
จำนวน : 24 ตอน


0

เหรียญของฉัน : 0

1 Friday (นายที่ Lost)

โดย : Daisy Sky