คุณมี 0 เหรียญ VIP

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

น้ำผึ้งป่า

Report
Month View : 69
Over All : 69
Favorites : 1

ชื่อนามปากกาสมาชิก :

น้ำผึ้งป่า

Report
Month View : 69
Over All : 69
Favorites : 1

ย้อนไปในยุค 90

นิยาย-เรื่องยาว : นิยายย้อนยุค

วี หญิงสาวธรรมดาจากปี 2021 ที่ใช้ชีวิตตามความคาดหวังของครอบครัวไปวันๆ ได้ย้อนกลับไปใน 2540 ทั้งยังพบว่าบ้านของเธอยากจนแสนเข็ญ ไม่เพียงแค่นั้นยังต้องดูแลน้องชายอีกคน นี่มันลำบากไปไหม

คำแนะนำเรื่อง

    ฝนห่าใหญ่ที่เทลงมาย่ำรุ่งตีกระทบฟาก[1] ละอองน้ำฝนเล็กๆ ประพรมลงบนใบหน้าซูบของเด็กสาว วีรู้สึกคล้ายกับตอนที่เธอฉีดน้ำแร่ลงบนใบหน้ากระนั้นมันก็ดูเหมือนจะมากไปสักหน่อย

    แต่เธอหลับอยู่ไม่ใช่เหรอ นี่คงเป็นฝันที่เหมือนจริงมาก ยามรู้สึกตัวตื่นสะลึมสะลือเธอก็คลำหาสมาร์ตโฟนคู่ใจ เวลานั้นกลับพบว่าไม่สามารถขยับไปที่ใดได้ ทั้งยังรู้สึกหนักอึ้งที่กลางหน้าอกของตนเอง

   ความคิดหนึ่งแล่นมาในหัว

   ผีอำหรือ

   เธอสวดมนต์ภาวนาอยู่ในใจ นึกถึงใบหน้าของบุพการีไปจนถึงญาติผู้ใหญ่ที่มีพระคุณจึงพอขยับกายขึ้นมาได้ ยามฝืนเปลือกตาอันหนักอึ้งลืมตาขึ้นมาก็พบกับภาพตรงหน้าที่แปลกไปสักหน่อย มันคล้านกับห้างนา[2] ในสมัยที่เธอไปเที่ยวเล่นทุ่งนากับพี่ๆ

   นี่......เธอคงคิดถึงเรื่องราวในวัยเด็กของเธอมากไปถึงได้เก็บมาฝันเป็นตุเป็นตะเช่นนี้กระมัง

   วีลืมตาอย่างฉับพลัน ดวงตาสีดำคู่โตดูมีชีวิตชีวาสดใส เธอกลอกตาวนไปมารอบหนึ่ง ยามเมื่อหลับตาและลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นอกจากจะไร้ฝ้าเพดานสีขาวที่คุ้นเคยแล้วยังเห็นท้องฟ้าที่ประดับไปด้วยดวงดาวมากมายหลายดวง

   ฝันอยู่หรือ

   แขนข้างหนึ่งของเธอชาดิกจนไม่สามารถขยับได้ เธอจึงใช้อีกข้างขยี้ตา หวังให้ตื่นจากฝันโดยไว วันนี้เป็นวันครบรอบอายุสามสิบปี ตั้งใจว่าจะกลับบ้านไปหาพ่อแม่เสียหน่อย ชวนทำหมูกะทะดีไหมนะ

   "เดี๋ยวนะ" วีหรี่ตาจ้องมองท้องฟ้าที่ประดับดวงดาวอีกครั้ง เหตุใดท้องฟ้าถึงมีเสียงดังคล้ายสายฝนกระทบสังกะสี

   เมื่อสายตาของเธอคุ้นชินกับแสงสลัวในยามเช้าของวันฝนพรำ วีพบว่านั่นไม่ใช่ท้องฟ้า หากแต่มันคือสังกะสีเก่าที่ถูกใช้งานตอกตะปูมาแล้ว จุดดวงดาวที่เธอเห็นล้วนแล้วแต่เป็นรอยตะปูเก่าทั้งสิ้น

  นี่

   ไม่ใช่ว่าเธอนอนอยู่ในคอนโดของเธอหรอกหรือ

   "หิวจังพี่จ๋า" เสียงละเมองึมงำดังขึ้นไม่ชัดเจน วีรีบมองหาต้นเสียงนอกจากจะไม่พบใบหน้าของคน แต่เธอกลับเห็น

   ขา? ที่พาดอยู่บนหน้าอกของเธอ ทั้งแขนข้างหนึ่งของเธอยังถูกตัวของเด็กชายพาดทับเอาไว้ ผีเด็ก ไม่สิ เด็กน้อยคนนี้มาจากไหนกัน

   "งืม พี่จ๋าตื่นละเหรอ"

   พี่จ๋า?

   เธอเป็นลูกโทน แล้วเธอจะมีน้องชายได้อย่างไร?

   มีบางอย่างสะกิดใจเธอ วีกวาดตามองโดยรอบอีกครั้ง เธอขยับลุกจากที่นอนแข็งๆ ก่อนจะตรงไปยังชานบ้าน[3] เห็นเตาอังโล้ที่ใช้สำหรับจุดไฟ ข้างๆ กันยังมีหม้อบุบๆ ใบหนึ่งคว่ำอยู่ เธอไม่เชื่อสายตาตนเอง วีก้าวยาวๆ ตรงไปยังบันไดก่อนจะพบว่าบันไดซี่ที่สองหักลงอย่างน่าอนาถ

   ดวงตาของเธอสั่นไหว บทบรรยายในนิยายเรื่องหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมา นิยายสู้ชีวิตของสองพี่น้องในยุคต้นยุคเก้าสิบ[4] นิยายที่ทำให้เธอรู้สึกเวทนาในชีวิตของตัวเอกของนิยาย และนิยายที่ทำให้เธอนึกถึงบรรยากาศในสมัยที่เธอยังเป็นเด็กวิ่งเล่นกลางทุ่งนา

    นี่มันบ้าไปแล้ว!

แชร์นิยายที่คุณรัก

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ
น้ำผึ้งป่า
(จำนวนผลงานนิยาย 0 เรื่อง 0 ตอน)

เรื่อง
ประเภทนิยาย
ตอน
จำนวนเข้าชม
อัพเดตล่าสุด

เพิ่มความคิดเห็น

ชื่อ

ยังไม่มีความคิดเห็น แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรกสิ!

คุณสามารถอ่านตอนนี้ได้ก่อนใคร
โดยการมอบสินน้ำใจ (VIP) ให้นักเขียน

มอบ VIP ขั้นต่ำ 1 บาท หรือให้มากกว่าตามความสมัครใจ เพื่อเปิดอ่านตอนก่อนใคร 7 วัน

คำเตือน
  • การมอบสินน้ำใจ (VIP) นี้ไม่ได้หมายถึงการซื้อนิยาย แต่เป็นการมอบกำลังใจเท่านั้น
  • นักเขียนยังคงมีสิทธิ์ในการลงนิยายจนจบเรื่อง หรือไม่จบเรื่องก็ได้
  • เนื่องจากการลงจบเรื่องในบางครั้ง อาจมีผลต่อการพิจารณาต้นฉบับในการจัดพิมพ์ของสำนักพิมพ์ต่างๆ อันเป็นรายได้หลัก รวมทั้งความจำเป็นอื่นๆ
  • และการมอบสินน้ำใจนี้ ไม่สามารถนำไปหักส่วนลดได้ หลังจากนักเขียนกดปิดเรื่อง ขายจบเรื่อง

เหรียญของฉัน : 0

ย้อนไปในยุค 90

วี หญิงสาวธรรมดาจากปี 2021 ที่ใช้ชีวิตตามความคาดหวังของครอบครัวไปวันๆ ได้ย้อนกลับไปใน 2540 ทั้งยังพบว่าบ้านของเธอยากจนแสนเข็ญ ไม่เพียงแค่นั้นยังต้องดูแลน้องชายอีกคน นี่มันลำบากไปไหม

โดย : น้ำผึ้งป่า
จำนวน : 7 ตอน


0

เหรียญของฉัน : 0

ย้อนไปในยุค 90

โดย : น้ำผึ้งป่า